Czarna Góra to tatrzańska wieś górali spiskich w dolinie rzeki Białki. Nazwa wsi pochodzi od wyglądu góry, na siodle której pierwsi osadnicy wybudowali swoje domy. Góra porośnięta była (smerekiem) ciemnym świerkowym lasem. Osadnicy, którzy byli drwalami i myśliwymi z upływem lat las wycięli, a swoje domostwa lokowali na wysokiej przełęczy, w miejscu trudno dostępnym, nieprzydatnym do zajęć rolniczych. Legenda głosi, iż  piersi z nich dotarli tutaj z Bałkanów uchodząc przed nawałą Turecką w połowie XVI wieku. Czarna Góra wzmiankowana jest po raz pierwszy w 1589 roku jako zespół szałasów i owczarni w dokumentach potwierdzających sprzedaż przez Olbrachta Łaskiego dóbr klucza dunajeckiego Jerzemu Horwathowi Palocsayowi. W roku 1625 na rzece Białce ustabilizowała się polsko-węgierska granica, a dzieje wsi na trzy wieki związane były z losem węgierskich właścicieli zamku w Niedzicy. W 1923 roku na zboczu Czarnej Góry (902m npm) rozegrane zostały I krajowe zawody szybowcowe, zwane wtedy konkursem płatowców bezsilnikowych. Obecnie jest to ulubione miejsce spotkań lotniarzy i modelarzy, którzy co roku przeprowadzają Zawody Makiet Szybowców. Przed Wielkanocą mieszkańcy organizują plenerową Drogę Krzyżową, zaś w Zielone Świątki palą watry. W 2000 roku dla uczczenia II Tysiąclecia Chrześcijaństwa na  wierzchołku góry postawiono Krzyż Milenijny na wzór Krzyża wzniesionego przed stu laty na Giewoncie. Z altany widokowej obok Krzyża podziwiać można niezwykłą panoramę Tatr. Goście przebywający na terenie wsi mogą obserwować archaiczną gospodarkę rolną; latem suszenie siana, wiosną i jesienią pasące się na polach krowy i owce. Obecnie w Czarnej Górze dynamicznie rozwija się turystyka. Panorama Tatr, krystalicznie czysta rzeka Białka, szlaki turystyczne i trasy rowerowe przyciągają turystów.